Uit Bad naar huis

2-9 Lauenburg – Bad Bevensen

Zo we zijn wakker. We maken de boot klaar voor vertrek, meren af op de tankplek en gaan in de wacht. Rond 10 uur gaat Ank eens informeren waar de man blijft. Die blijkt al meer dan twee uur op de steigers te zijn, maar nu aan het ontbijt en daarna een sigaret. Een half uur later blieft het de echtgenoot van de havenmeesterin om ons al rokend te helpen. We hebben daar wel woorden voor maar gunnen de man zijn zoveelste sigaret als ie maar opschiet. Dan gaan we toch nog weg. Het laatste eindje Elbe-Lübeck-Kanal, 5 km Elbe met stroom mee en dan op weg naar Lüneburg, naar de Schiffshebewerk Scharnebeck. Houdt rekening met lange wachttijden! Vandaag zijn de liftjongens, familie van Abeltje, ons goed gezind. Een heel bad voor ons alleen. Heerlijk. We gaan 38 meter omhoog in 15 minuten en vervolgen onze weg naar Bad Bevensen. Stroom pak je bij de camperplekken, mag niet maar we doen het toch. Overigens staat dat bord op een twijfelachtige plaats. Als je aankomt zie je dat ding niet en vaar je weg dan is het klaar. Een knappe plek, stadje op 1300 meter afstand met een Edeka, Lidl en een tankstation (1,3 km). Ank gaat met haar fietsje inslaan en ik zorg voor Silver. Dit omdat ik kennelijk een spier heb verrekt in mijn enkel en een beetje mank ben. Bij de camperplaatsen is stroom en dus pikken we daar wat van. Er is ook water maar daar heb je een slang van ca. 75 m. voor nodig. Dan is er onweer en harde regen. Ik pak toch een plu en een regenjas voor Ank en loop haar tegemoet. En je raadt het al, het blijft daarna gewoon droog.

3-9 Bad Bevensen – Wittingen

Acht uur eruit, bootje klaar maken en gaan. Echter het is een kleine wereld vandaag. Dichte mist (zicht <100 m.) vertelt ons dat we kunnen uitslapen. Wij willen wel, maar kunnen en mogen niet varen de komende uren. Tenzij je een radar hebt en die heeft Silver niet. Dan eindelijk denk ik een zicht te hebben van 2 km. En dus gaan we richting de sluis. Het is ijzig stil op het water. Bij sluis Uelzen worden we hartelijk verwelkomd, dat maak je niet vaak mee. Echter, de sluis is Kaputt, kapot kaduuk. Wij mogen hier twee uur zoet brengen. Maar dan gaat het ook weer lekker. Op naar Wittingen. Niet om de jachthaven, al is deze redelijk goedkoop en heeft het een prima restaurant, maar wel om de volgende redenen: de haven is ondiep, men zegt 1,5 m. maar dan ploeg je door de modder. Onze wierpot zit vol met zwart zand (was het maar geld) en dat komt je koelkanaal in. Wil ik liever niet. Zelfs eenden, meeuwen, zwaluwen en ander vliegend materiaal zie je hier niet voorbijkomen. Een voordeel is dat je dicht bij bunkerstation Hoyer bent. Die levert diesel zonder bio voor € 1,25 maar maak wel even een afspraak anders heb je een verrassing. Daarna cash betalen (geen pasjes dus), drinken en lekker aan de spareribs die om te zuigen zijn. Helegaar niks mis mee.

4-9 Wittingen

Even tanken en weg. Nou dat kun je lekker op je gevulde buik schrijven. Er is vannacht een tanker gekomen en die heeft de tijd nodig om te legen. En dus maken we van de nood een deugd. We verwennen Silver met een flinke beurt. Mrs. Sanitaria is jaloers maar helpt dapper mee. We legen de wierpot, checken olie en koelmiddel, ruimen de bilge op, spoelen onze vuilwatertank (is al leeg hoor) met veel water uit het kanaal met de dompelpomp, kan nooit kwaad., schrobben het dek en nog veel meer. Kortom we benne lekker bezig. Om 15:00 uur nog maar eens even informeren. We moeten NU of morgen na 14:00 uur komen. Dan maar nu en dus varen we 100 meter naar Hoyer, gooien de tanks en jerrycans vol en keren weer terug. Na een pot spaghetti alá Ank is de avond ingetreden en moeten we tot rust komen. Morgen naar het Mittellandkanal en we zien wel waar we terechtkomen. Dan een blik op de monitor. Shit! We hebben al ruim 3400 km gevaren. Tjsakkiebakkie dat is best een eind en er komt nog zo’n 700 km bij voor we in Heerhugowaard zijn. Lijkt onze langste trip te worden dus. Nou ja, er kan er maar 1 de langste zijn nietwaar!

5-9 Wittingen – Bortfeld

Alles vol, alle klussen klaar, iedereen weer in de pauzestand, behalve Silver en kornuiten. Rond 8 uur verlaten we de modderpoel Wittingen. De haven is 1,50 diep en daarboven ligt ca. 30 á 40 cm drab. Niet mijn vriend. Maar goed de laatste 40 km van het Elbe-Seiten-Kanal staan voor de boeg. Het ESK is best leuk, vooral de laatste 60 km. Veel groen, veel Naturschutz en voldoende gratis ligplekken. Jachthavens zijn er ook, je hebt Lüneburg, Uelzen en Wittingen. Alle bruggen zijn minimaal 5 meter hoog en je hebt een scheepslift. Een beetje kennis van de Duitse taal kan geen kwaad, de sluisjongens spreken geen Engels bijvoorbeeld. Maar goed we dobberen met circa 11 km/u naar het Mittellandkanal (MLK) en daarna stuurboord uit naar Braunschweig. In onze Capitoolgids staat dat Braunschweig erg mooi is en de moeite waard. Via het kanaal kom je dat zeker niet tegen. En dus gaan we hier niet liggen, ook niet in de jachthaven. Een paar kilometer verder heb je een gratis plek bij het Stichkanal Salzgitter waar de jachthaven Heidanger zit. Prima haven en een perfect restaurant. Maar wij gaan gewoon aan de Kai Bortfeld en zijn van plan om morgen weer rond 8 uur Mr. Volvo aan het werk te zetten. We strekken de benen, onderweg worden de Heidelbeeren geplukt. Ank heeft zomaar en bakkie vol. De bramen zijn nog te rood, wellicht op de volgende stek. Als alles meezit staan we over drie dagen voor een beslissing, gaan we de noordelijke route doen (veenvaart of Delfzijl) of de zuidelijke (Duisburg en Rijn). De Veenvaart hebben we al verschillende keren gedaan, door Groningen over het kanaal is kort maar niet echt leuk, de Rijn schiet lekker op met stroom mee maar daarna wil je ook nog wat. Zware management beslissingen dus. Wellicht een adviescommissie instellen en raadplegen. Of een muntje gooien? We zullen het gaan meemaken. En ondertussen drijft de kijkboot Princess uit Maasbracht voorbij met weinig of geen volk. We hebben die doos met “selfie-click-clack” passagiers al meerdere malen ontmoet, onder andere op de Elbe bij Meißen.

6-9 Bortfeld – Lohnde

We gaan weer. We hebben een schema van 50 km per dag, dat is zo’n 5 vaaruren exclusief sluizen. Omdat we hier al vaker geweest zijn hebben we onze dagelijkse portie wat verhoogd van 30/40 naar 50 km. Ook verhogen we onze vaarsnelheid van 10 naar 11 /11,5 km/u. Maar goed dat even terzijde. De zon laat ons in de steek en het regent, soms natte lucht, soms mot, soms stralen. De wind is bij vertrek nog zwak aanwezig maar zal aantrekken tot Bft 7, leuk vooruitzicht voor vandaag. Maar tegen 8 uur gaan we nu toch echt de pleiterikken spelen. Hier kan iedereen varen, een breed kanaal, weinig scheepvaart, 1 sluis. De Hindenburgsluis bij Anderten. Aangezien we Talfahrt zijn zal Hindenburg ons 18 meter laten zakken langs gladde wanden en weinig voorzieningen voor de pleziervaart. Heerlijk dat improviseren! Daarna door Hannover. Mooi centrum en bezoek de Herrengarten. Denk aan Versailles maar dan wat groter. De beste ligplek is bij de Marine Kameradtschaft. Ik vind het niks, Herr Oberschnauzer in camouflagepak vertelt wel wat je moet doen. Maar het heeft wel de beste verbinding naar het centrum en de tuin. Wij gaan door. We passeren tweemaal de Aller. Dat is best een lange rivier maar voor het grootste deel onbevaarbaar. Bij Bremen kun je erop en een stuk kennismaken. Nog een klein stukje en we zijn in Lohnde. Net om de hoek is een gratis ligplek. Goed te doen als je goed je lijnen belegd. Aan de overkant kun je bunkeren. Morgen naar een leuk punt op het MLK. We gaan de Weser oversteken, altijd spannend!

7-9 Lohnde – Minden Hahlen

Kan zomaar een druk dagje worden met datgene wat we van plan zijn. We gaan naar een jachthaven in Minden waarvan we weten dat er een supermarkt in de buurt is (300 m), een goed restaurant (in de haven) en een goede wifiverbinding. Dan komt er slechts 1 in aanmerking en dat is Mindener Yachtclub. Daar komen we rond 1 uur aan. Na het aanmelden en een aanmeerborrel pakken we 1 fiets met twee x twee zijtassen, 2 rugzakken en twee plastic tassen. Ja, ja, Ank is wat van plan! Ze heeft maar 10 regels op haar briefje maar we halen er minimaal 40. Ank gooit haar kar vol en ik zoek de wijn en bier uit. Alles zusammen, billige Preise! De lastdieren + trapezel lopen weer terug, mieteren alles in het ruim van Silver en die geeft het wel een plekje. Dan wordt het tijd om gebruik te maken van de wifimogelijkheden. Even een blogje verzenden, eigenlijk best jammer dat je bijna alles online moet doen, er zou een offline modus moeten zijn. Je maakt je verhaal verzendklaar en als je wifi hebt druk je op verzenden. Maar helaas. Foto’s en films een veilig plekje geven is ook zo’n ding wat nog weleens vergeten wordt. Vandaag niet. Nee vandaag gaan we grondig te werk en zorgen dat we op tijd bij het restaurant zijn voor de Hamburger-Schnitzel met Pommes en Mayo. Kijk dat smaakt. Terug op de boot uitbuiken en even checken of Bad Essen nog bestaat.

8-9 Minden Hahlen – Bad Essen

Bad Essen is slechts 35 km verderop. Een kippeneindje voor ons. Voor we weggaan nog even 170 liter drinkwater toedienen en dan Silver porren. Half 12 zijn we in Bad Essen, onderweg valt er weinig tot niks te beleven. Voor ons vaart een Zweeds zeilbootje met een man erin die graag wil wennen aan een motorboot denk ik. Af en toe een tegenligger en we worden 1 keer ingehaald door een klein bootje met een te grote motor en hoge hekgolven. Het regent zo nu en dan en de wind trekt weer aan tot Bft 6 á 7. Temperatuur? 13 tot 16 graden. De natuur vergist zich een paar maanden denk ik. Tijd om das Kamin aan te steken. Ik ben door mijn enkel gegaan en heb er nu drie. Dus ik ga ook niet even mee naar het dorp. Ik duik wel in de verhalen dan is dat ook weer klaar. Ank gaat met haar zeilpak wel, even pinnen en Kuche kaufen denk ik. Ze wilde immers een tas mee… Zal ons hier aan boord benieuwen met wat ze allemaal terugkomt. Ik weet wel dat de regen nog steeds hard aan het werk is.

Morgen ons laatste stuk op het Mittellandkanal. Nog 61 km te gaan naar Ibbenbüren, daar is een haven met gratis ligplekken en lig je lekker rustig te wachten tot de zon weer opkomt. Daarna nog 4 km voor we op het Nasse Dreieck (zo wordt de kruising met het Dortmund-Eemskanaal ook genoemd) komen. Daar gaan we bakboord uit, naar het zuiden daar is het weer meestal wat beter en schijnt de zon. Vanavond dat plannetje maar eens even handjes en voetjes geven dan hoeven we zelf niet zo hard te lopen.

9-9 Bad Essen – Ibbenbüren

Tja, we hebben een grote hoeveelheid zon gehad en dus krijgen we nu de afkoeling. Heerlijk! Meestal vertrekken we rond 8 uur en varen dan een uurtje of 4. Maar Silver ruikt de stal en maakt er 5 tot 6 uur van. En dus is het plan Bad Essen, een kuuroord met allerlei grappen en grollen die erbij horen zoals massages, zoutgrotten, zwembaden enz. Onderweg komen we de Feuerwehr tegen die aan het oefenen is. En jawel de volgende bui is ons deel. Voor we Ibbenbüren naderen klaart het weer wat op en kunnen we droog aanmeren. De plek waar we kunnen liggen wordt kleiner en kleiner. Verschillende weeskinderen hebben hier hun ligplek genomen. Inclusief een boot die al sinds 2013 te koop ligt. Nog even en we kunnen hier niet meer terecht. Nog even een wandeling over het schiereiland maken en de dag zit erop. Morgen weer voldoende tijd om naar het zuiden te vertrekken, daar waar verschillende vredespijpen gerookt werden.

10-9 Ibbenbüren – Münster

We hebben optrekkende dauw en later mist/nevel. We wilden weg maar het zicht was minder als 100 meter. In Nederland mag Silver niet de grote wateren op, dus dat zal hier niet anders zijn. Dus we gaan in de wacht. Een uur later loop ik maar even naar het MLK om daar de situatie in ogenschouw te nemen. Dat ziet er al wat beter uit en we besluiten te vertrekken. Vandaag 1 sluis, sluis Münster. We zijn de enige. En in Münster vallen we met de neus in de boter, of beter margarine. We maken het staartje mee van de marathon en het laatste eindje van andere initiatieven. Gezellig druk maar ook beperkte aanlegmogelijkheden. Maar Silver weet raad en prikt hem ergens tussen en heeft meteen bekijks. Na de aanmeerborrel eerst maar weer even naar het centrum, dat is zo’n 700 meter wandelen. Wat een troep ligt daar. Alleen de horecazaken zijn geopend en er lopen vooral toeristen. Wel gezellig en Münster is druk maar leuk. ’s Nachts is het heerlijk rustig tot een uurtje of zeven en dan beginnen de werkzaamheden van allerlei bedrijven en is het ook onze tijd voor een volgende etappe. Plan is het Wesel-Datteln-Kanal (WDK).

Scheepslift Scharnebeck bij Lüneburg

Mistig op het ESK

De beste stuurvrouw zit…

Hindenburg sluis bij Anderten

Walk on the water! Münster

De Rijn met bft 6 á 7

Geldersche IJssel

De reserve bemanning heeft pauze

IJsselmeer, koers 310

11-9 Münster – Flaesheim

We zijn op pad, het weer is weer stralend en je kunt buiten gratis douchen. Wat wil je nog meer? Wel, wij weten wel wat, als je het weten wilt. Langs het Dortmund-Ems-Kanal zijn wel enkele kleine havens waar je kunt liggen. We arriveren bij Datteln, daar kunnen we liggen, ware het niet dat de wind vervelend gaat worden. En sluis Flaesheim gaat voor onderhoud dicht. Tja de keuze is makkelijk we gaan door tot na Flaesheim en blijven daar liggen na de sluis. Niet de beste plek maar in dit geval mot het zoals het gaat. En zo pakken we nog drie sluizen en vragen de sluismeester voor toestemming. Alles prima. Motor uit, zitten en dom kijken. Tjonge wat verveelt dat snel. We kunnen niet aan wal, jammer. Onrustig vaarwerk, aantrekkende wind, niet de ideale plek dus.

12-9 Flaesheim – Friedrichsfeld

We gaan weg, naar de laatste sluis (Friedrichsfeld). Net voorbij sluis Flaesheim zien we een betere ligplek dus die hebben we op de kaart gezet. Friedrichsfeld heeft een lang naargeestig oorlogsverleden. In Friedrichsfeld liggen we aan een nette ligplek maar omdat het hier lekker druk is met de scheepvaart en treinen zijn er betere maar niet hier. De sluis ligt 3 km verderop en daarna volgt de Rijn. In het dorp zijn de resten van een militair kampement, afgebroken weer opgebouwd en later zijn het woningen geworden. Maar de tijd dat er krijgsgevangen en geïmporteerd werkvolk gehuisvest werden is minder fraai. Behalve die historie is er niet zo gek veel te beleven. En dus gaan we terug naar Silver.

13-9 Friedrichsfeld – Doesburg

We gaan de Rijn op. Plan is de Geldersche IJssel, een trip van circa 80 km. Eerst de herfsttooi van Silver verwijderen en dan weg. We kunnen aansluiten in de sluis. Dan is daar de Rijn en krijgen circa 6 km stroom mee. We laten een Belgische vrachtschipper voorbijgaan en volgen hem daarna. Met gemak 18 km per uur. Dat gaat helemaal goed, de wind kan net maar helaas is dat enkele uren later niet meer het geval. De wind trekt aan tot Bft 7 en veroorzaakt zo nu en dan golven van 1,50 m. hoog, daarbij de golfslag van de medeweggebruikers en ik heb mijn handen vol. Silver geeft geen krimp, de bemanning is meestal de zwakste schakel. Maar naar wat lekker stampwerk komen we dan toch op het Pannerdens Kanaal waar het aanmerkelijk rustiger wordt om daarna de Geldersche IJssel op te gaan. We besluiten Doesburg te pakken. De haven is onlangs vernieuwd, al snap ik geen hout van het ontwerp. Maar ruime boxen met veel wind trekken me wel aan. En we moeten boodschappen doen want de reserve bemanning komt aan boord. Kijk ook dan is Doesburg wel handig want de COOP en AH zitten op 300 m afstand. Bovendien is Doesburg best een leuke plek om te zijn. We hebben wel kritiek op de haven. Wat een smerig zooitje is dat, inclusief de havenmeester. De sanitaire voorzieningen zijn van wit in bruin verandert en ook aan de krappe kant aangezien ook de campers hier gebruik van maken. Alleen al daarom is Doesburg volgende keer een kwestie van gas geven en wegwezen.

14-9 Doesburg

OK, lekker uitslapen en je rust nemen. Belangrijke zaken voor je trip. Dan naar AH om een kar vol proviand binnen te slepen voor onder andere de reservebemanning. Dus dat is klaar. Dan heeft Doesburg het gebouw ‘De Waag’ en die heeft allerlei lekkers. Daar gaan we ’s middags langs. Lekkere biertjes, chocoladetaart, allerlei soorten koffie, kortom we vermaken ons daar wel. En dat ondanks de regen want die is zeker aanwezig. We stappen weer terug en gaan ons liggeld voldoen. Jammer systeem ligt er weer uit. De havenmeester komt en reset het systeem. Het werkt weer. Wat later nog even wat doneren voor de elektra, systeem werkt niet, maar de havenmeester is in conclaaf met wetsdienaren. Hij komt checken en drukt binnen op de knop. Tjonge het werkt. Eigenlijk ben ik qua haven wel klaar met Doesburg. Morgen rond 8 uur weg, op weg naar Hattem waar Doesburg een puntje aan kan zuigen.

15-9 Doesburg – Hattem

Met stroom mee laten we Doesburg achter ons. Lekker vlotjes want Silver en Mr. Volvo worden door de stroming van circa 3 km geholpen. Bovendien kiezen we als het even kan voor de buitenbochten want daar tref je meestal de sterkste stroming. Soms ook verplicht uitwijken als er een beroepsschipper een blauw bord heeft uitgehangen. Die zie je niet altijd even goed en snel dus opletten geblazen. Langs de kant tref je ooievaars aan die naar je gluren, kennelijk ligt de bezorging van luierpakketjes stil. Vanaf Doesburg ligt Hattem ongeveer 70 á 75 stroomafwaarts. Meestal vinden we dat wat ver voor een dag maar Silver ruikt de stal en port Mr. Volvo flink op. Bovendien komt de reservebemanning aan boord en moet er nog wat opgeknapt worden door Mrs. Sanitaria. Nog even de benen strekken en een borrel pakken en dan aan boord wachten op de dingen die komen gaan. Rond halfvier wordt onze rust verstoord, een bekende auto komt aanrijden en er stappen drie mooie meiden uit. Allemaal mee-eters uit de pot van Ank! En zo wordt het toch weer gezellig en gaat de reservebemanning in de slaapzak. Morgen een zware dag!

16-9 Hattem – Ketelhaven

Beetje regen, beetje zon, alledaags weer dus voor ons. De meiden proberen het dek wat af te drogen en helpen met water bunkeren. Er kan weer zo’n 220 liter als ballast in de buik van Silver. Dan gaat de stroom eraf en de trossen los. Daar weet Floor wel raad mee alhoewel Eef met haar kleine handen heel kunstig 10 meter lijn oprolt. Tijd voor koffie en Mr. Volvo aan het werk te zetten. Niet zo heel lang, ik schat zo’n tweeënhalf uur en we willen nog wat diesel erbij en dat doen we in Kampen. Als het echt frisjes wordt dan kan de kachel aan en die slurpt ook uit de tank. We hebben de keuze uit ankeren in IJsseloog of Ketelhaven. Gezien het weer wordt het de haven waar we een nachtje gaan doorbrengen. De wind is aangetrokken en omdat ik altijd graag met de boeg naar buiten afmeer moeten we met de wind mee vastmaken. De steiger is lang genoeg ware het niet dat die al door een Botter bezet is. Het gaat net en liggen vast op 20 cm van de botter. Dat kan Silver wel. Als het even kan dan morgen naar Medemblik.

17-9 Ketelhaven – Medemblik

Beetje mistig maar genoeg zicht en met een extra rondje IJsseloog op naar de Ketelbrug en daarna koers 300 á 310 richting Medemblik. Enkhuizen en de dijk Enkhuizen-Lelystad zijn niet waar te nemen en Urk zijn we voorbij. Zicht circa 5 km denk ik. We varen een beetje in niemandsland. Via de AIS krijg ik zo nu en dan een andere boot in het vizier en verder is het kompasvaren. Floor heeft dat al weer snel in de gaten en stuurt een mooie koers met zo nu en dan 10 graden afwijking. Best knap voor de eerste keer. Dan komt er meer wind, de nevel/mist vertrekt een beetje en Enkhuizen begint zichtbaar te worden. Mooi makkelijk. Na Enkhuizen stuurt Ank naar Medemblik die we al gebeld hebben voor een ligplek in de Oosterhaven. Er hangt zelfs een bord ‘gereserveerd’ en dus vastmaken. Even later een Grand Banks voor ons even helpen en dan aanmelden. Blijkt het bord voor die Grand Banks te zijn geweest en niet voor ons. Jammer maar gebeurt. Dus toch ook maar even aan de schipper van de Grand Banks uitgelegd hoe het zat dan kijkt hij ook weer blij. In Medemblik beginnen de harddraverijdagen. Natuurlijk is er kermis en worden er spellen gespeeld door de jeugd. Een drumband met majorettes vol AOW’ers vrolijkt de boel op. We vallen met de neus in de Medemblikse gezouten boter. Even een lunch bij Rumours en een ijsje scoren bij de buren. Dan lopen we rustig aan terug naar de Oosterhaven. Nog even klessen, tassen inpakken en klaarzetten zodat de overdracht naar Vanesca weer vlotjes verloopt. De rust keert terug, het was kort en hevig en zeker gezellig.

18-9 Medemblik – Heerhugowaard

Vandaag een sluizentocht. Eens kijken of we dat nog kunnen. Maar eerst de Kwikkelsbrug, die zwaait om 8 uur ons uit. Overigens heeft onze thuishaven, Recreatiehaven Broekhorn in Heerhugowaard, een convenant met verschillende havens om met korting 1 of meerdere nachten voor half geld te kunnen liggen. Medemblik is daar 1 van en dus liggen we hier voor een schijntje. Maar goed de eerste sluis staat al klaar en de tweede wordt wakker als we in zicht zijn. Hierna volgt naar onze mening een beetje een saai stukje. De Westfriesche Vaart is wellicht niet de leukste maar we kunnen wel doorvaren tot de Alkmaarse Brug. Even bellen en jawel, de klap gaat omhoog. Op naar de Westfriese sluis die ook vlot bediend wordt. We zijn er nog niet. De Braaksluis brengt ons op het Kanaal Alkmaar-Omval-Kolhorn en die sloot moeten we hebben. Er wordt flink gespuid, herkenbaar aan de drie rode lampen op de sluis. Even informeren hoe hoog het water in het kanaal staat want met tent kunnen we net onder elke brug (3,65 m) door. Dat lijkt mee te vallen en dus gas erop door diverse bruggen tot de Roskamsluis, de laatste voor vandaag en deze trip.

In Broekhorn is onze plek vrij, Silver draait zijn bevallige kont tussen de palen en we maken vast. Motor uit, even rondkijken. We zijn thuis, in onze haven. Danny staat in zijn spiksplinternieuwe tuin naar ons te kijken. Hij heeft het wat frisjes want hij heeft zijn muts opgezegd of zou er ruzie zijn? Nee hoor dat denken we niet en we zien Cor komen die vandaag de rol van havenmeester vervuld. De belangrijkste spullen worden klaargezet, biertje/wijntje erbij en dan is er rust tot wij opgehaald worden. Straks na 136 dagen en meer dan 4000 km slapen in ons eigen bedje. Lijkt ons een goed plan! Einde trip, onze knutselperiode breekt weer aan!