Diksmuide, dodengang

Toeval? KPN kleuren

Bij het wakker worden is het droog maar niet voor lang. We pakken koffie en besluiten om toch een wandeltocht naar de Dodengang te maken. En dus trekken we de stoute schoenen aan en de regenjassen want die hebben we zeker nodig. Eigenlijk kaplaarzen maar daar is onze tocht te lang voor. Betekent ook dat we nog een nachtje bijtekenen in deze haven.

Ondertussen liggen we nog steeds in de KPN-kleur soep maar het geheel drijft nog steeds voorbij. En met deze lage temperaturen begint het ook nog niet te stinken. Elk nadeel heeft zijn voordeel nietwaar!

Boyau de la Mort

Loopgraven

Op een kleine 2 km afstand van de haven ligt een monument / museum. Een triest verhaal. Honderd jaar geleden graven de Belgische militairen een loopgraaf in de IJzerdijk naar de Duitse stellingen bij de olietanks. Diverse hevige gevechten met de Duitse troepen volgen en duren tot 1918. Behalve de weersomstandigheden en de ziektes heb je een vijand die onder andere met gifgas aan de gang gaat. Met vele doden tot gevolg. De seizoenen volgen elkaar op en zo komt alras de koude periode weer aan. Vier jaar lang ontberingen. Op 50 m afstand de Duitse loopgraven. ’s Nachts werd onderhoud aan de stellingen gedaan en kon je de vijand horen graven. En dan wordt het getijde van de Noordzee je vriend. In Nieuwkoop werden tijdens hoog water de sluizen opengezet waardoor de IJzervallei blank kwam te staan en zo de Duitsers uit hun stellingen dreef. Uiteindelijk werd de situatie onhoudbaar en kwam er een wapenstilstand. Koning Wilhelm vertrekt naar Nederland (waar anders?) en de schade kan worden opgemaakt. Museum kost € 4,00 p.p. en bezoek het bij voorkeur als de zon schijnt.

Brievenbus?

Kaassie!

Uiteraard in de regen wandelen we terug. Even een stop op de boot en dan het dorp weer in. We willen nog 2 kaartjes op de bus doen voor onze moedertjes. Bovendien willen we wat kaasjes uit de streek kopen om bij een drankje te nuttigen. Op de heen weg zien we geen brievenbussen en dus sjouwen we naar het postkantoor. Gewoonlijk staat er een bus voor de deur maar vandaag niet. We geven de kaarten binnen af en op onze tocht terug komen we zeker 3 bussen tegen. We hebben ook trek maar willen niet ergens gaan lunchen. We hebben slagerij Guy op de Grote Markt op het oog. Die verkoopt ook belegde broodjes. Dat is mooi. Twee stuks graag en een stukje Petrus kaas alsjeblieft. Dan een luifel opzoeken en de gescoorde broodjes naar binnen werken en ook dat lukt. Even verderop zagen we een kaaswinkel. Daar kopen we Keiemse witte met en zonder kruiden.

Aan boord

We hebben genoeg gelopen, we ploffen in het pluche dat we niet hebben en rusten uit. Uiteraard proeven we bij een Maes biertje de drie kaasjes en dat is zeker geen miskoop.

Ziggo miskoop

Nog steeds geen oplossing. Gewoon contact maken, het simkaart nummer opzoeken en op een knopje drukken, dat is alles. Maar voor contacten heeft Ziggo veel mogelijkheden en zien daarom door de bekende bomen… Feit is dat de consument de dupe is. Hoe moeilijk kan het zijn en hoe negatief kom je in de markt. En ik weet als geen ander dat je het niet altijd perfect kunt doen maar 99% moet haalbaar zijn. De komende weken vangen ze geen geld van ons. Door dat zij niet acteren betaal ik wel abonnementsgeld en er staat niets tegenover daar gaan we zeker over praten.
Morgen weer een stukje verder, wie weet wat voor mooie dingen we dan weer mogen ontmoeten!
Dit blog  wordt samengesteld door Ron & Ank Tol, de eigenaren van de Silver Lining. Het blog mag je zo nu en dan lezen met een korrel zout en gebruikt voorvallen rondom de Silver Lining. De tekst wordt op persoonlijke titel gepubliceerd en kan dus afwijken van de mening van alle anderen. Als je wilt reageren vinden we dat leuk via Silver-Lining@ziggo.nl. Als je onze tekst wilt kopiëren dan willen we dat graag even weten. Op jouw verzoek kunnen we ook een presentatie verzorgen; voor je clubleden op een koude winteravond bijvoorbeeld.
Wij varen een Linssen Classic Sturdy 35 AC uit 1991. Een dijk van een boot!