06-08-2015 Leuven – Klein Willebroek

Op  afgaand tij

Dijle- Leuvenkanaal
Ai, ai, dat is vroeg wakker worden, 5:30 gaat de wekker en dat omdat we om 6:30 voor de eerste brug willen liggen. De zon is nog niet wakker. Opstaan lukt prima, inclusief de koffie. Nu de verkeerscentrale in Kamperhout nog even wakker maken. We proberen verschillende keren beide marifoons. Ank loopt met de telefoon 200 m.  verderop en krijgt dan pas verbinding. En jawel de brug gaat direct open en wij kunnen gas geven. Daarna gaat alles vlotjes.
Op de heen weg was het stil en hebben we denk ik geen varend object gezien. Nu ontmoeten we 3 vrachtschepen. Ik sta te trillen op mijn grondvesten! Wow!!!
Bij park Planckendael werden we door de sluiswachter van het Zennegat gewaarschuwd voor overzwemmende olifanten. Zowel heen als terug hebben we deze hobbels overwonnen en dat zonder getrompetter.
Als je nog….
Mooi op bij het Zennegat, de laatste sluis in dit kanaal, nog een klein stukje Dijle en dan de Rupel af richting de zeesluis van Klein Willebroek. Met afgaand tij varen we toch al snel 3 á 4 km sneller als normaal en dat merk je ook als je de smalle ingang van de sluis tegenkomt. Door de stroom wordt je aardig opzij gezet en dus mag Mr. Volvo even zijn best doen. En dan gaat alles weer gesmeerd. Eenmaal door de sluis varen we weer op getijloos water. Een klein stukje en dan komen we op het Zeekanaal Schelde-Brussel maar dat bewaren we voor morgen.
We leggen aan in het charmante gehucht Klein Willebroek, eten wat en gaan aan de wandel. In dit gehucht valt niet veel te beleven, de ligplaatsen en de sluis zijn het meest energiek en later op de middag iedereen die thuiskomt van het werk en een P-plek zoekt. We bekijken nog wel een oude Sherman tank die een grote rol gespeeld zou hebben bij de bevrijding van Antwerpen. Hoe het verhaal gaat verklappen we nu lekker  niet dat houden we voor het volledige verhaal.
Crocodile Tollie
We pakken de pont naar de overkant. Daar ligt Boom. Daar heb ik wel eens wat over gelezen en nu we er toch zijn bekijken we deze nederzetting. Alhoewel? Boom is een stad met echte winkelstraten en investeert langs de kaai en in hun ondernemers. Lijkt me geen verkeerd initiatief maar dat is uiteraard zonder enige kennis van deze kruidenier. Na de wandeling drinken we nog wat en pakken het pontje weer terug naar de Sturdy.
Die is altijd blij als we er weer zijn. We maken ons zonneterras met onze eigen variotop weer functioneel en zien wat later 2 NL-boten binnenkomen die we helpen aanmeren. Daarna een borrel, eten en uitgedoofde verder gluren wat de buren allemaal uitspoken. Voor € 10,00 per nacht wel een beetje veel voor 2 boldertjes. Maar wij krijgen korting. Of toch niet? Het antwoord is nee, deze haven doet niet mee aan het kortingssysteem. Jammer hoor. Daar heb ik me op verkeken en als ik in het plannetje duik dan zouden we ook naar Grimbergen doorvaren.
Morgen naar Brussel waar we Koninklijk gaan liggen.

 

Dit blog  wordt samengesteld door Ron & Ank Tol, de eigenaren van de Silver Lining. Het blog mag je zo nu en dan lezen met een korrel zout en gebruikt voorvallen rondom de Silver Lining. De tekst wordt op persoonlijke titel gepubliceerd en kan dus afwijken van de mening van alle anderen. Als je wilt reageren vinden we dat leuk via Silver-Lining@ziggo.nl. Als je onze tekst wilt kopiëren dan willen we dat graag even weten. Op jouw verzoek kunnen we ook een presentatie verzorgen; voor je clubleden op een koude winteravond bijvoorbeeld. 
Wij varen een Linssen Classic Sturdy 35 AC uit 1991. Een dijk van een boot!