Gar nichts, Schwerin en Banzkowraadsel

4-8 Lübz – Garwitz

Alien

Wat zijn de mensen al vroeg bezig en aanwezig. Het is net 7 uur als de eerste al vertrekken en de anderen al pratend  wakker worden. Tja wij houden het uit tot 8 uur en maken de boot klaar voor de afvaart. Vannacht heeft het wat geregend en wij zijn vergeten de kap geheel dicht te maken en dus gaan we alles eerst een beetje droogmaken. Dan nog even 100 liter water tanken en de koffie klaar zetten. Zo wij zijn klaar en starten Mr. Volvo om 9 uur. Voor sluis Neuburg ligt aan de wachtsteiger 1 boot met 4 mannen erop.

4 boys sailing

Zoals een Duitser het graag doet in het midden van de aanlegsteiger, maar Ank krijgt het voor elkaar dat de boys opschuiven zodat wij ook een plek hebben. De laatste boot is de sluis nog niet uit of hun gaan er al in, ondanks dat de lichten nog op rood staan. Zij varen wel door en met vastmaken liggen ze dwars in de sluis. Wij doen het wat rustiger aan en meren af zoals het hoort. Ook bij vertrek hebben deze artiesten haast, de deuren zijn maar net open of ze geven gas. We hebben een nieuwe gast aan boord, een gifgroene krekel. Niks meevaren luiwammes, wegwezen.

Marina Garwitch

Dan volgt Parchim met een JH dat een diepte heeft van 1,20 m en een sluis. Voor de sluis maken we vast en nemen wat foto’s. Verder gaan we Parchim niks aandoen. We gaan door naar Garwitz of is het Gar Nichts. Wel een prima haven, een sluis met schuine wanden en een dorp met wat oude huisjes en een kerk. Op een mooi plekje met nog 2 oudere Sturdy’s. De Knorrhahn (10 m) uit Aken en een 8 meter charterboot Joel die je hier kunt huren. Verder lekker rustig en snel aan de kruidendrank.

5-8 Garwitz – Schwerin

MEW Dreieck

We verlaten de vriendelijke marina voor 9 uur en zetten koers naar Schwerin. Het is 23 graden en zo nu en dan komt er een zonnetje. Bij de Dreieck Muritz-Elde-Wasserstrasse en de Stör-Wasserstrasse houden we bakboord aan. Op naar een vrijwel recht en smal kanaal van circa 20 km. Snelheid die is toegestaan is 6 km. Er zitten zowaar 2 á 3 bochten in, 1 sluis en 1 hefbrug. Als je in de kuip stuurt zie je gedurende die tijd alleen maar groen van de oever en dat gaat best vervelen. Wij staan hoog en kijken over van alles uit en zien een afwisselend landschap met kweekvijvers voor karpers en meer en leuke vergezichten. Bij sluis Banzkow kunnen we meteen invaren en dan volgt de hefbrug bij Plate die om de 90 minuten open gaat. J.

Hefbrug Plate

Wij hebben geluk, wij kunnen rond half 12 door. Het wordt warmer en dus wordt het ook voor ons omkleden, korte broeken en t-shirts bij de hand.  Rond 1 uur zien we de haven die wij op het oog hebben en waarachtig er is een mooie plek vrij voor ons. Doen dus. We hebben uitzicht over de Schweriner Innersee en het Schloss waar ooit Prins Hendrik, je weet wel die het met Wilhelmina deed, is geboren. Eerst wat happen en dan maar even het dorp verkennen. We liggen trouwens achter een huurboot van mensen uit Lübz die we al eerder ontmoet hebben, leuk om elkaar weer te zien.  Schwerin is best de moeite waard alhoewel er nog veel opgeknapt mag worden. Tijdens de DDR tijd is daar weinig gelegenheid voor geweest.

Schloss Schwerin vanaf de SL

Maar toch…het is levendig, gezellig, mensen zijn vriendelijk en de kleuren van de gebouwen maken veel goed. En niet te vergeten ons uitzicht op het Schloss en het park dat daar bij hoort dat we morgen gaan bekijken. Terug op de boot willen we de Cobb aansteken en dus maken we het achterdek in gereedheid om al deze zeer zware werkzaamheden uit te voeren. Maar het wordt te koud, er steekt een frisse wind op die het een beetje onaangenaam maakt en dus gaan we lekker naar binnen. Als wij al weg zijn is er aan de haven en het Schloss een zeilfestijn en een  jongerenfeest, de voorbereidingen zijn er, de parkeerplaatsen staan vol met campers. Wij benne blij dat we dat mogen missen

6-8 Schwerin

Boven de entree

Door een vertrekkende schipper zijn we er vroeg uit. Wat een herrie kan zo’n huurboot maken. Dus we zitten al vroeg aan de koffie en Ank heeft mooi de tijd om haar nagels onder handen te nemen. Ik gebruik de extra tijd om de genomen foto’s van een naam te voorzien zodat we ze wat makkelijker terug kunnen vinden. Per dag zijn er toch zo’n 50 foto’s genomen en die hoeveelheid wordt dan onoverzichtelijk. Dan wordt het tijd voor het Schloss. Via het park lopen we er heen, we zijn nu immers buren geworden. Een groot gedeelte van het Schloss wordt door de overheid ingenomen, dan  een stuk horeca en opleidingsruimtes en wat overblijft is museum. Dit bouwsel is voorzien van 365 torens in allerlei formaten en inpandig is ook een kerk, die je niet mag bekijken.

Medaille met onze Willemien

Even in de rij voor de kaartjes en dan naar het Obergeschoss. We hebben audio-begeleiding genomen en dus kunnen we alles horen wat er in een bepaalde ruimte te zien is. Jammer dat die van mij af en toe hapert. In een aparte ruimte is de wapenzaal met vele schietdingen. Er zijn nog veel bezittingen van de hertogen aanwezig maar er is ook veel aangevuld. Voor degene die de draad even kwijt zijn… Onze oude Koningin Willemijn was getrouwd met prins Hendrik, hertog van Schwerin en nog meer. De hertogen Franz 1 en 2 waren dacht ik zijn vader en opa. Franz 2 werd ook Alter Fritz genoemd en die zijn we in Oranienburg al tegen gekomen. Het Schloss en de tuinen bekijken is de moeite waard, zeker een aanrader.  Bovendien is er ook het porseleinmuseum met vele stukken uit Meißen en Rusland.

Troon van de hertog

We hebben het gezien en maken nog even een rondje door de tuinen rond het kasteel en verdwijnen dan langs allerlei overheidsgebouwen de stad in. Op naar de winkelstraat bij de Pfaffenteich en verder. Het is gezellig druk en als we een terras pakken met zicht op de Pfaffenteich duurt het lang voordat we bedient worden, ondanks al het gezwaai worden we wel gezien maar de 4 meiden nemen geen actie. Klaar, volgende tent, en jawel nu komt er een uit het hok. Jammer hoor, er zijn gelukkig genoeg terrassen waar je wel wordt ontvangen met een lach. Links en rechts lopen we een winkel in, op zoek naar niks, gewoon kijken. We stappen weer naar de boot, drinken wat en pakken de fietsen. We gaan naar de Lidl nog wat proviand in slaan. Jammer genoeg hebben ze nooit de dingen die je nodig hebt voor je plannen en dus komen we met wat anders weer op de boot. Daar ruimt Ank de proviand op en ik maak ons dakterras klaar voor niks te doen. Deze etappe is aan het einde gekomen. Morgen gaan we nog een stukje over de Schwerinner See varen en pakken dan weer het Störkanal terug naar de Elde. Als de Elbe straks genoeg water heeft hebben we het plan opgevat om nar Lübeck en wellicht Travemünde te gaan. Maar dan moet er de komende dagen wel wat water bij want nu staat er op 2 plaatsen slechts 1,15 m water.

7-8 Schwerin – LP Banzkow

Zeilboten te water

Vannacht lekker wat wind en een hoop herrie. Dus Ank slaapt en ik ben toch
regelmatig wakker. Vanaf 8 uur wordt de haven wakker, de boot voor ons vertrekt met luide trom en de vele zeilbootjes maken zich op voor een wedstrijd. Wij gaan vandaag een rondje maken over de Schwerinner Innensee en de Außensee om vervolgens via het Störkanal Schwerin te verlaten. Het weer is koel, de zon is wg en er is geen wind. We zien de jongelui hun zeilbootjes in het water droppen en dan zonder wind naar de overkant dobberen. Als die allemaal weg zijn smeren we hem naar het noorden langs de westkust. Op naar de St. Paulsdamm waar een smal kanaaltje de 2 Schwerinner meren verbindt.

St. Paulsdamm
Geel en rood huisje…wie lost het op

Op de Außensee is het rustig, zeer rustig. Nog steeds geen wind geen bootjes. Wel een paar ondieptes die met de bekende zwart/gele kardinaal tonnen zijn gemarkeerd. Ank stuurt dus ik poets het dek. Ik leer honderden vliegjes zwemmen en ik denk de goeden komen boven drijven. Dan gaan we toch Schwerin verlaten en komen weer op het Störkanal. De Plate hefbrug gaat voor ons open en enkele meters verder is bij Banzkow een damwand met boldertjes waar je kunt overnachten. Dat doen wij. We zien de mensen die honden uitlaten en een paar bootjes. Er is wel een raadsel. We zien een geel gekleed vrouwtje met een zwart hondje en een rood huisje. Die praat met een vrouw in het rood met een wit hondje uit een geel huisje. Even later komt een blauw manneke met een hondje langs. Rarara waar hoort dat manneke thuis? Hoofdprijs een zure bom. Oplossingen inzenden naar de vakbekwame jury en over de uitslag wordt gecorrespondeerd. Ondertussen maken wij ons op voor de volgende dag, een wereld reis naar de Müritz-Elde-Wasserstraße. Ondertussen vaart Droompje uit Venlo voorbij, een Dutch Sturdy.