Havelberg

31 mei, dag 27, Havelberg

Goeiedag allemaal, de zon schijnt maar het wordt wat minder warm vandaag. Vandaag is het werkdag. We gaan proberen enige blogjes te versturen, bekijken onze video’s en plukken datgene eruit dat wellicht voor Watersport TV  interessant is. De eerste passanten zijn al lang vertrokken en ook wij gaan straks even de benen strekken. Maar nu eerst tikken. Logboek bijwerken, kosten bijhouden, duimzuigen, foto’s bewerken en TV kijken. Weggooien wat weg kan en kopiëren wat moet blijven. Kortom… Niet storen a.u.b.

1 juni, dag 28, Havelberg – Wittenberge

Weer een nieuwe maand en nieuwe vaarwaters. Vandaag verlaten we de Havel, dat lieflijke stroompje en ruilen dat in voor de Elbe. Ank vaart af en volgt andere boten. Maar eerst sluis Havelberg. Daar liggen we met twee andere boten een kwartier te wachten, uiteindelijk mogen we de sluis in. We liggen al enige tijd vast in de sluis, alle deuren zijn gesloten en wachten op de dingen die komen gaan. Nou er komt lekker niks. Na weer enige tijd opent de deur naar de Elbe zonder dat er enig hoogteverschil te merken was. Knappe jongens he/ Maar kost wel tijd, teveel tijd! Maar goed even later laveren we met zijn drieën over de Elbe. We zijn dalvaart en dus krijgen we een kilometer of 4 stroom mee. Ank volgt haar voorganger en ondertussen leg ik uit waar ze op mag letten. Op de Elbe is het niet lui achterover hangen en soms een correctie doorvoeren. Nee het is opletten op de boeien, op de waterdiepte en op de vaargeul die we van pc-navigo aflezen. En dat heel frequent. Uiteraard houden we het overige verkeer ook in de gaten maar behalve ons drieën zien we slechts 2 of 3 tegenliggers, dat is wel te doen. Ank krijgt het spel en het ritme te pakken en dus ga ik wat anders doen, uitrusten. We komen in Wittenberge. Best een aanrader en een dorp dat nog ergens in de middeleeuwen leeft. Ooit werden hier Singer naaimachines gemaakt. Maar nu? Een leuke passantenhaven, boulevard en terrasjes. Maar weer nergens met je pinpas kunnen betalen. Wi-Fi of Wlan nergens wat op te pikken. Hier lig je nog in de jaren ’80. Dan toch even naar de supermarkt, dit keer een Nettomarkt. Ook weer het hoogstnodige gehaald want ik vind het een van de slechtste supermarkten die Duitsland heeft. Beroepsdeformatie? Kan zijn. Verder een prima plek om een nachtje door te brengen en je benen te strekken.

Boizenburg Wouw

2 juni, dag 29, Wittenberge – Boizenburg

Ank vaart ons mooi op tijd weg uit de haven van Wittenberge en wordt zodra ze op de Elbe zit meteen achtervolgt door de Polizei. Die jongens zaten net lekker koffie te leuteren. Dus veel veiliger varen kunnen we niet. De Elbe heeft hier nog genoeg nattigheid maar we willen richting Dömitz of Fritzacker. Vanaf Dömitz tot aan Bleckede zijn de plekken met het minste water, dus daar oppassen. We passeren de JH van Schnackenburg, met uitkijktoren, ziet er wel aardig uit als je een wat kleinere boot hebt.

De Elbe is hier een tijdlang het Sperrgebiet geweest tussen Oost en West. Zo nu en dan zie je dan aan de DDR kant uitkijktorens staan. Zo heeft elke plaats aan de stuurboordkant zijn eigen geschiedenis geschreven.

We naderen Fritzacker, de diepte is zorgwekkend. Op sommige stukken meten we 0 tot 20 centimeter onder de kiel. Even tikken we de bodem aan en dobberen weer verder. Aan bakboordkant is de ondiepte het meest merkbaar. Dan de haven, we werden gewaarschuwd om de diepte in de gaten te houden maar liepen toch tegen een steile wand aan. Volop in de remmen, ABS is ingeschakeld en dus liggen we binnen de 20 cm stil. Silver worstelt even en drijft de Elbe weer op. We gaan door

Zenuwslopend en je hebt enig concentratievermogen nodig. Zodra de wind wegvalt kun je aardig zien waar de pijnpunten zitten. Ondanks de bebakening moet je toch zo nu en dan afwijken. Het kan haast niet anders dan dat wij iets geheel verkeerd doen. Achter ons zit een vrachtschip en daar wil ik vriendjes mee worden. Even de kunst afkijken van de professionals. En dat lukt. We laten ons lekker inhalen en geven dan (behoorlijk) gas bij om die bak bij te houden. Tot Bleckede varen we achter onze vriend aan en leren hoe we met weinig water toch verder komen. Dank beste man!

Nu gaat het gas er wat af, zo nu en dan slaat Mrs Volvo een tandje over, nog even wat rustiger, maar het verschijnsel blijft. Op de Elbe je motor uitzetten en van alles controleren is geen optie. Aanleggen kan domweg niet Dus maar rustig aan naar Boizenburg, meestal voldoende water, een jachthaven en een stadje. In de haven vindt Silver het mooi geweest met Mrs Volvo, zal wel ongesteld zijn denkt hij. Gas geven heeft geen of nauwelijks effect meer dus wij hebben het idee dat er toch… Schroef? Wierpot? Straks maar even sjekken. We worden netjes geholpen door een stel schippers om Silver vast te maken en zijn het zat! Afrekenen, naar de Griek (niet meer doen) wat eten, wijntje na en mooi geweest. Krammepotenkoppie, 110 km varen over de Elbe in 8,5 uur dat wordt toch wel wat veel voor deze grijze duiven.

3 juni, dag 30, Boizenburg

We slapen uit en worden wakker met regen. Komt niet zo slecht uit want we moeten aan het werk. We halen het bed af om bij de pot te komen die ons bij de schroefas brengt Even geduld tot er helder zicht komt. Niks te zien, nog even voelen met de pikhaak, geen obstakels, alles weer schoongemaakt het laatste beetje drank onder het bed naar de kombuis verhuisd. Klaar daar, hoeven we niet zo snel meer te wezen. Wel meteen de waterslang erin om de 2e watertank weer even met 210 liter water op niveau te brengen. Dan is dat ook weer voor elkaar. Tweede werkplek wordt de machinekamer. Vetpot controleren en een zetje gegeven, olie, niks verbruikt, koelvloeistof, kan wat bij maar is niet noodzakelijk. Komen we in het rondje de wierpot tegen. Die heeft het een en ander aan zand bij Fritzacker verzameld. De opening was nog genoeg om Mr. Volvo te koelen maar verder vol met zand en kleine kiezels. De korf zit vast in de behuizing, iets wat volgens Vetus niet kan. Maar toch. De hele wierpot er even uit en op de steiger grondig onderhanden genomen. Weer gemonteerd. Motor gestart om door te spoelen en getest. Mrs Volvo ligt in haar kooi en Mr. Volvo gaat ons morgen weer verder brengen lijkt het. We hebben ons de luxe veroorloofd om nieuwe stoelen van de Karwei te kopen voor we weggingen. In de praktijk blijk dat deze dingen krassen maken en dus vilt eronder. Jammer, na 1 dag vilt weg. Nog maar een keer en nu ook vastgezet met ducktape. Maar weer eens even proberen.

Ondertussen stuurt Ank Mrs. Sanitaria aan om de binnenboel op te lappen., er worden wassen gedraaid en Ank ziet er op toe dar er geen enkel randje vergeten wordt.

Het lijkt een werkkamp hier. Kan ook zo zijn want in Boizenburg was een DDR-werf en daarvoor werkten ze voor anti-vriend Hitler. Er was een concentratiekamp en de mensen mochten op de werf werken. Hoe nobel.

Elbe

De Elbe komt ergens uit Tsjechië en heet dan nog Labe. In Tsjechië is de Labe voorzien van sluizen zodat deze bevaarbaar blijft voor de vrachtvaart. Duitsland heeft er voor gekozen om de Elbe vooral zijn gang te laten gaan en is wel een boos op zijn zuiderburen dat zij het water vasthouden zodat de Elbe in Duitsland met te weinig water kampt. Uiteindelijk stroomt de Elbe na toch 1 sluis (Geesthacht) ten noorden van Hamburg (3e havenstad van EU) in de Noordzee. Op verschillende stukken in de Elbe kan er extra hoog water staan of juist te weinig water. Gemiddeld stroomt de Elbe 4 á 5 km/u. Bij laag wat minder en bij hoog wat meer. Al dat water heeft zich in de loop van de tijd ingeslepen in de bodem en heeft daar voor diepe en ondiepe plekken gezorgd. Deze diepe plekken willen we hebben om te varen maar hoe weet je nu waar die diepe plek ligt? Kijk daar is over nagedacht. Men heeft aan beide oevers gele bakens geplaatst en hier en daar boeien.. Je vaart van kruis- naar plusteken of omgekeerd. Of je gebruikt pc-navigo en volgt de vaargeul (Fahrrinne). Maar het blijft opletten schippers en als je de Elbe op of af wilt verdiep je dan in de eigenschappen van deze mooie rivier! Wat wij aan drukte hebben meegemaakt op de Elbe kun je verwaarlozen, de Elbe kronkelt en laat na elke bocht weer wat anders zien.

4 juni, dag 32, Boizenburg – Lauenburg Boizenburg

Vandaag op tijd weer bij de pinken. We gaan Lauenburg onveilig maken. Een goed uur varen en we zijn er. Hamburg is van hier uit net even te ver voor ons tere gestel. Dus vol goede moed begint Mr. Volvo aan zijn klus om Silver naar Lauenburg te brengen. Maar niet zo lang. Mrs. Volvol heeft er nog helemaal geen zin in en begint in het havenkanaal al te protesteren. Terug naar de plek waar we vertrokken zijn want Mrs. Volvo kennen we inmiddels. Ze laat niet vaak van zich horen maar als ze wat roept dan kun je maar beter volgen.

Terug op de plek nog maar eens diep nagedacht. Vervuilde diesel zou kunnen maar waarom gaat het roer dan zo zwaar op sommige momenten. En dus toch maar eens even de brandstoffilters vervangen, het eventuele water aftappen, nieuwe filters erin, ontluchten en klaar. Nu dat roer nog. Het water is net 17graden en eigenlijk geen zwemwater voor de schipper. Via de pot boven de schroef maar eens gluren. Niks te zien. Oké dan de Mr. Volvo maar eens opwarmen, lijntje erbij zodat we blijven liggen. Bij verschillende toerentallen loopt Mr. Volvo gezond, nu maar eens in het werk zetten. Met lage toerentallen vooruit. In de schroefkoker zie ik niks geks. Dat gaat goed. Nu eens even achteruit, Silver zuigt water aan vanaf het roerblad. Als er dus wat in het roer zit kunnen we dat wellicht waarnemen. Helemaal niets, beetje meer toeren, niks, Nog maar een schepje er op. Nog steeds niks. Dus dan zou het allemaal goed mogen zijn. Die afdeling gaan we afsluiten en testen Mr. Volvo op 3500 toeren. We luisteren in spanning naar de verrichtingen. Mr. Volvo lacht ons uit en doet gewoon wat hij altijd gedaan heeft.

En dus morgen op weg naar Lauenburg. Alhoewel?

Het is ook gestopt met regen. Ons dek hangt vol met wasgoed. Lekker laten hangen. In Boizendorf is er een vlooienmarkt en we willen naar het centrum, naar de Markt en de kerk. En er is nog wat. Op een militaire begraafplaats schijnen de gevallenen herdacht te worden. Dus op zoek. Awel, dat is slechts ene steen, zulle. Hmm Bevalt ons niet. We weten dat hier eerder een concentratiekamp was en dat de mensen in de haven mochten werken. Geen woord te vinden hier. Wel stuiten we op een stukje rails van de haven naar het station. Bij een hotel staat een locomotief. Wij er heen uiteraard, biertje besteld en op de spijskaart staat dat dit gebouw het eindpunt was van een spoorlijntje tussen het Bahnhof en de Hafen om werknemers te vervoeren. Zouden die werknemers dan toch uit een concentratiekamp komen? Hoe zat dat dan in de DDR-tijd? Daar gaan we nog naar op zoek maar duidelijk is dat Boizenburg Sperrgebiet was en dat er werknemers voor de haven aangevoerd moesten worden. Boizenburg zwijgt in alle talen, het zou hun sieren om dit stuk geschiedenis ook een plek te geven.

We sluiten af met een haring aan de kar, Ank een gekruide en ik een braadharing. Op de boot nog wat kleine klusjes gedaan en daarna is het op deze pinksterdag toch echt Feierabend.