5 juni, dag 33, Boizenburg – Artlenburg

Boizenburg hebben we gezien, Mr. Volvo lacht ons weer tegemoet, Mrs. Volvo gaat te bed en Mrs. Sanitaria gaat keihard aan het werk. Zo zien we het graag. We nemen afscheid van onze buren uit de omgeving van Dömitz en op bezoek gaan bij hun kids in Lauenburg. Van diezelfde buren twee waardevolle tips mee gekregen. In de winter een aantal scheuten brandspiritus in de dieseltank schijnt wonderen te doen tegen allerlei ongedierte in je tank en de tweede tip  een flinke scheut Korn in je water tank, 1 jaar laten zitten, niet langer anders stinkt het en je waterzooi is antivries en gereinigd.

Het is mooi weer, de Elbe is nu een makkie op naar het noorden! We varen tegen Lauenburg aan, niks mis mee en een leuke plaats om eens te bekijken. Wij hebben dat ooit in 2014 gedaan en dus pakken we Artlenburg, een camping met een behoorlijke haven en een molen. Dat gaat allemaal knap al mag je even uitkijken bij het binnenvaren. Er ligt een zandbank en er zijn kleine tonnetjes die je de weg wijzen. Je komt in de haven en nodigt nog niet echt uit. Maar dan zijn er campinggasten die je aanroepen en de wegwijzen. We duiken tussen 2 palen en maken vast. Eigenlijk liggen we perfect. De afstap voor is keurig voor Silver bemeten en dus blijven we hier maar lekker liggen. Even bijkomen. Nou dat werkt anders. De havenmeester komt uit Zeven / Seedorf en dus wordt het een en ander over Mutti en Bar Roxy uitgewisseld. Dan ook nog Deutsches Mühlentag met oldtimers, zoals wij. We stappen er heen, behalve de band een leuke dag. Een molen die niet meer echt werkt, een band die elk nummer weet te verkrachten, een broodje en later een pommes dat je liever niet eet maar ook prachtig gerestaureerde auto’s en motors uit vervlogen tijden. Renault Gordini, Rolls / Bentley, Daf, Spitfires, MG’s, BMW, Auto Union, NSU, Trabant, Fiat Topolino om er enkele te noemen, maar geen Kever met bril. Maar wel weer een Borgward Isabella. Harleys, BSA’s Zundapps, te gek om te bekijken. Maar weer geen Kreidlers. Raar volk hoor hiero! Maar wel leuk om weer eens te kijken naar je eigen jeugd.

Verder is het dorp met stadsrechten niet zo gek veel aan, prima dus om een nachtje door te brengen en dan weer je nieuwe plannen uitvoeren.

Over nieuwe plannen gesproken. We wilden vanuit hier naar Hamburg. En dat gaat anders worden. ’s Morgens hebben we getij tegen, de afstand vanuit hier is wat groot maar het weer hier is de grote boosdoener. De wind staat met kracht 5 recht op de normale stroming van de Elbe en dan gaat het na sluis Geesthacht spoken. Normaal zijn we gek op spoken maar op het water liever niet. En dus bewaren Hamburg voor later, komt goed jongen!  Morgen starten we een nieuwe kleine etappe vanuit Artlenburg naar Lübeck/Travemünde.

Tijl Uilenspiegel

6 juni, dag 34, Artlenburg – Mölln

Oh wat lekker je hoort niks en dus slaap je door. Gelukkig staat de wekker paraat. De zon is er. Ik maak de voorbereidingen voor het vertrek. Maar we vertrekken niet voordat er afscheid genomen wordt van de havenmeesters en assistent havemeesters. En uiteraard mede campinggasten. Gezellige boel hier. Maar we gaan op stap, Silver drijft langzaam de ietwat vreemde box uit en laat de natuur de rest doen. Eenmaal met de boeg de juiste richting op komt Mr. Volvo een beetje in actie. Let op de smalle vaargeul naar buiten of je maakt een nachtje extra hier. Op naar sluis Lauenburg waar we zo’n 45 minuten mogen wachten, maar daarna gaat het perfect. Net voor de sluis ontmoeten we de mensen uit Boizenburg. Geweldig! Dan verder. Het Elbe-Lübeck-Kanal (ELK) is de oude zoutroute vanuit de Oostzee naar Lauenburg en Artlenburg. Daar werd vroeger grof geld mee verdient. Bij sluis Witzesee liggen we bij een beroeps vaarder die nog een gaatje heeft overgehouden. Na de sluis melden we ons op kanaal 10 en hij mindert snelheid en wij kunnen/mogen er voorbij. Tja 5 á 6 km is niet al te snel. Hij kan niet sneller en wij willen wel We komen langs een privébezit. De Prüssee bij Güster. Iemand heeft dat ooit gekocht. Een deel ervan is camping en er is een aanlegmogelijkheid. Wij hebben er in 2014 gelegen, niks mis mee. Maar wij gaan dit keer streken uithalen en daar hebben we iemand voor ingehuurd. De beste man is reeds overleden maar leeft voort in Mölln. Hij haalde in Duitsland en Nederland allerlei streken uit. Jazeker we kennen hem allemaal. Gaat er nog geen belletje rinkelen? Tijl? Achternaam? Juist die! Nog steeds wordt er in Mölln op hem gerekend met allerlei festivals. We vinden een plek net voor een familielid van Silver. Een echte oude oom, uit 1978 en Sint Jozef. De schipper heeft hem 3 jaar in bezit en is verguld als hij op onze ramen ook nog St Jozef ontdekt. Echt jammer is dar er hier nog nooit van wlan gehoord is.
Maar goed het regent, niet leuk, net even te hard en dus duiken we een pizza, kebab tent in. Even een biertje scoren. Een Erdinger Weissen gaat er zomaar in. In gesprek met de beste man uit een ver land wil hij wellicht wel naar Nederland. We krijgen brood aangeboden om te proeven en later nemen we afscheid. Leuk hoor zulke contacten. Nog even afrekenen met de havenmeester. Wat een lekker ding. Met verkeerde been uit zijn hol gekropen en dat op elke klant afreageren. Lijkt wel op een Feldwebel. Wij weg, hij zoekt het maar lekker uit.

Trave Lübeck

7 juni, dag 35, Mölln – Lübeck

Vandaag een paar meer sluizen, een stuk of 6 en die kosten bijna altijd zo’n half uur. Dit keer wat meer want er vaar een Boarncruiser mee waarvan de schipper niet echt weet hoe die werkt. Jammer. Ik heb hem 1 keer geholpen maar dat was dan ook klaar. Vrouw blij, die deed al het werk en hij shaggy. Hij doet geen flikker en luistert ook niet. Wat een lekker ding. Maar goed we hebben nog een paar sluizen en laten het hun lekker uitzoeken. Bij de laatste sluis ligt er bij het uitvaren een varend werkschip en een vrachtschip komt ons tegemoet. Maar meneer moet voorbij, ondanks dat ik een beetje de toegang dicht vaar. Hij gaat door, kijkt niet op of om en vervolgens snijdt hij een andere boot de weg af die dan weer in de ankers kan. Jullie mogen een naam verzinnen voor die @#$%^&*(. Kom je in Lübeck over de Trave in de Hansahafen. Dicht bij het centrum. Een idee… Eerst een kleine en smerige jachthaven. Maar nu is er een nieuwe, groter maar nog niet helemaal klaar. Met restaurant en alle voorzieningen die je wilt. 10 minuten lopen vanaf het centrum. Kan slechter toch! We stappen Lübeck in en kennen de weg, Ank loopt alles voorbij en duikt meteen de tent van Niederegger in. Nu is die tent leuk, maar druk, heel druk. Ze gaat op zoek naar chocolade, nougat en vooral marsepein. En een mand vol verlaten we die toko weer en lopen terug naar Silver. Daar ben je lekker mee…

Sturdy Silver Lining

8 juni, dag 36 Lübeck

Aangezien ik onze verrekijker weer heb laten vallen moet dat ding uit de ’90-jaren van € 70,00 maar eens vervangen worden. Scherpstellen gaat niet meer en de oogschelpen blijven aan je bril plakken. Bovendien wordt dat ding met Duck tape bij elkaar gehouden en is er al eens een drone van gemaakt. Met recht een zwaar leven voor die kijker. Maar we hebben wel de fietsen nodig en trappen ons en slag in de rondte om uiteindelijk de toko te vinden. Daar een Bynolyt Searanger gekocht, niet echt wat we wilden maar meer is/was er niet op voorraad. Deze gaat het ook doen. Meteen twee nieuwe fenders erbij om 1 kapotte te vervangen en 1 om een blauwe te vervangen. Dan volgen de boodschappen bij de Rewe en worden de fietstassen volgepropt met de noodzakelijke proviand en nemen we ter afscheid een lekkere kebab bij een leuk tent.

Duitsland loopt achter

Duidelijk, gewoon met je pinkaart betalen gaat soms wel, soms niet, soms wordt er geld berekent en soms is er een minimumbedrag aan verbonden. Dat doet ons denken aan 7 of 10 jaar terug. Eigenlijk best irritant voor zo’n land. Je moet dus ook altijd contant geld op zak hebben. Dat verwacht je in Timboektoe maar niet in het derdewereldland Duitsland.

Travemünde

Travemünde is leuk, en als wij dat vertellen dan is dat natuurlijk zo. De authentieke geveltjes van de vele gebouwen en woningen in allerlei kleuren maken de stad vrolijk, een breed en lang strand met alle voorzieningen ziet er prima uit, eten en drinken kun je volop. Vermaak is er ook en ook in de omgeving is van alles te beleven. Wat ons betreft een aanrader.

Fischerei

9 juni, dag 37 Lübeck – Travemünde

Mooi op tijd klaar om te vertrekken. Voor ons ligt het voormalig lichtschip Fehmarn Belt en die vertrekt net voor ons. Gewoon achteruit de Hansahafen uit, bochtje naar de Wallhafen en vooruit naar de eerste brug. Hij mag wachten en Silver gaat er lekker langs. Nog een stukje verder naderen we de haven van Travemünde. Het lichtschip wil sneller maar er is nogal wat verkeer. Dus Silver duikt buiten de boeien en vertraagt zodat die Belt kan passeren. Belt blij natuurlijk! En wij ook want Silver volgt hen in zijn kielzog. Tja en dan, welke haven zullen we nemen. We komen uit bij de Fischereihafen, dicht bij het centrum maar we liggen wel aan de buitenkant. Beetje hobbelig maar wij slapen wel. We gaan een rondje maken door Travemünde en het sfeertje staat ons wel aan al zal het straks gaan waaien en regenen. We zijn op tijd, donkere wolken pakken zich boven Silver samen en dan worden er een aantal putemmers geleegd. Niet lang maar alles is kletsnat. Mooi tijd om via 2 wifi-aanbieders orde op zaken te stellen. De een wordt gebruikt voor het sociale gedoe en het andere voor het zakelijke spul. En zo kan het ook!
Morgen ook nog Travemünde en willen een blik op de Oostzee werpen en nog wat zaken bij de Rewe scoren, blogjes versturen en vooral uitrusten. Het begint op werk te lijken.

10 juni, dag 38, Travemünde

Lijkt wel een gewoonte te worden, 2 nachten in dezelfde haven. Maar we doen het lekker toch. Het weer is goed, we zouden zelfs de Oostzee op kunnen maar er zijn ook wat andere prio’s. Die prio’s gaan we eerst zoveel mogelijk aftikken dan geeft dat weer rust in de kop. Zo hebben we nog geen ijsje gehad bij Niederegger. Je weet wet die marsepeinhandelaar uit Lübeck. Laat die nou net een terrasje hier aan de Kai hebben. Nog eentje, Travemünde heeft een reuzenrad, de grootste in Europa zo wordt beweerd. Moeten we even zien toch? Mij valt het wat tegen, het lijkt mij dat die in Londen groter is maar ik heb mijn duimstokkie niet bij me. Dan is daar het Hotel Maritiem met meer dan 20 verdiep zegt een Vlaming dan. Daar bovenop staan de richt-lichten om Travemünde binnen te varen. Niks van te zien. De verkeersleiding zelf zit gemutlich in een modern pand ernaast. Opeens bedenkt Ank dat ik nog wat nodig heb, zomaar uit het blaue hinein. Ik moet een dun T-shirt hebben met lange mouwen. Oké we gaan op stap en scoren 1 dunne en 1 dikke. Wat mij betreft kan de winter beginnen. Ook moet er nog wat proviand gescoord worden bij de Rewe. Eigenlijk moeten we nu splitsen want deze heeft een Getränkehal. Dus Ank de supermarkt in dan neem ik die andere wel voor mijn rekening. Mar nee, toch samen de supermarkt in en dan samen, ik onder curatele, de drankentent in. We zijn nog niet van alle verplichtingen af. Langs de Fischereihafen zit een tent die de beste Fischfrikandellen heeft en dus op zoek naar die lange jongens. Nou beste mensen stel je er niet al te veel bij voor. De lange frikandel zoals wij die kennen is zo rond als een bal gehakt. Alle vis die over is kunnen ze in die bal kwijt, vul aan met enige kruiden en klaar. Maar het smaakt wel lekker. Oh ja wist je trouwens dat we in de grootste Ferry-haven van Europa liggen. Nou wij wel. Elke dag komen er een stuk of wat langs en keren net voor de Silver Lining hun kontje en veroorzaken nogal wat deining. Wie had dat nu gedacht!