weerribben ossenzijl Knut

Ontmoet Knut en familie!

BBQ Kranerweerd

BBQ op de steiger, het plezier straalt er van af!

20-07-2016 IJsseloog – Zwartsluis

Lekker geslapen en ingedut op het rustige IJsseloog. Je hoort de natuur in alle toonaarden en soms is dat een enorme herrie. Toch heb ik wat gemist. De wind en/of stroming is wat gewijzigd en daardoor zijn we toch omgedraaid en is het anker aan het krabben. Dus even wat correcties uitvoeren. Bij het ophalen van het anker blijven de krabben achter en de klei en prut zit er dik op. Klusje voor de bemanning dus. Maar goed ik zet koers naar Zwartsluis en vaar dus rustig naar het Balgzandkanaal. Niet zo gek mooi maar wel een leuk bouwsel. Ik weet niet in hoeverre dit een uniek bouwwerk is maar het idee staat me wel aan. Stel dat het hoogwater wordt op het IJsselmeer dan zou het Balgzandkanaal en daardoor het Zwarte meer & Zwarte water kunnen overstromen. Die mensen daar houden niet zo van natte voeten en daarom zijn er maatregelen genomen. Ergens halverwege heeft men een stel fenders aan elkaar geplakt en

Floor stuurt de pendeldienst

Floor assisteert de pendeldienst

zo ligt er over de bodem een grote fender zonder lucht. Daar heb je dus niets aan. Maar als de nood aan de man komt kunnen ze die enorme fender opblazen en dan kan er geen of nauwelijks nog water door zodat de mensen in het achtergelegen gebied net droge voeten houden. Woon je nu aan de verkeerde kant dan moet je je zwemvliezen en snorkel alvast klaar leggen. Het Zwartemeer is trouwens een kweekvijver voor de rietindustrie begreep ik. Ook zwemmen er talloze zwanen, ganzen, eenden en andere merken in het rond. Als jij er verstand van hebt een leuk gebied om dat gevogelte gade te slaan. Als dat nog onvoldoende is vliegen er talloze merken vogels over dat gebied. Welke? Dat mag je lekker zelf even uitvogelen! Dan het Zwarte Water op en de brug door in Zwartsluis en als snel zie ik JH Kranerweerd verschijnen. Daar vaar ik door tot het einde bij het restaurant want daar zit een speeltuin voor de reserve bemanning. Aan de hoge steigers maak ik vast waardoor de kleintjes wat moeite hebben om van boord te gaan. De steigers zijn nieuw maar waarom niet wat lager gemaakt of drijvend? Wel een leuke activiteit voor de mensen in de sloepen en andere kleine bootjes, zijn kunnen al paal dansend de steiger op. Er vaart een pendeldienst vanaf het restaurant naar het centrum en die wordt gebeld. De bemanning pakt 1 fiets/pakezel en een stel tassen. Kennelijk zijn ze wat van plan. Bootje komt, zij stappen in en ik heb voorlopig even rust met Mr. Volvo en Mrs. Sanitaria.

Na een ruim uur komt dat spul weer terug, tassen vol en vooral warm. Het schijnt dat Floor gevaren heeft. Dat is een mooi teken want die weet de weg wel terug. Als eenmaal de buit is verstopt, is het tijd voor ijs, fris, wijn en vooral bier. Nog even wat eten en de kleintjes kunnen hun kooien opzoeken. Morgen een drukke dag want dan willen we Knut ontmoeten.

21-07-2016 Zwartsluis – Ossenzijl

Ank

En jawel genieten zit ook in het plan!

Door de warmte wordt iedereen gewekt behalve Mr. Volvo natuurlijk. Die is wel wat warmte gewend, die kouwe Zweed. En dus ontsteek ik zijn levensader en komt ie al proestend en hoestend tot leven. Hij lijkt wel wat chagrijnig maar het doel heiligt de middelen. De Arumbergergracht ligt er rustig bij en even later komt er een sluis die ons naar de Beukelerweide gaat brengen. Ooit heb ik hier gelegen aan het graskantje maar nu ga ik door naar de Kalenbergergracht en dus niet langs Giethoorn. De weg over onder andere de Wetering is een lust voor het oog. Ik word voorbijgelopen door een klein kruisertje met een oud stel bemanning aan boord. Groeten doen ze niet, hekgolven maken doen ze goed. Maar even verderop missen ze toch wat. Er is een kabelpontje. Er staat echt een bord en op de pont staat het ook vermeldt. Bovendien zit er een zwaailicht op als de kabel strak staat. Het bootje vaart echter door en nog net op tijd kan de pontbaas de kabel laten weer zakken. Met een hobbel dendert het bootje over de kabel en gaat er nog wat harder vandoor. Rare kostgangers in deze streken! Ik wacht rustig op mijn beurt en vaar lekker door en groet de pontbaas. De bemanning gluurt in elke tuin en huis en is soms jaloers op het onderkomen.

Bij Kalenberg mag er een brug open en dat kost de bemanning zuurverdiende centjes. Dat vinden ze niet leuk hoor! Het wordt wat smaller en drukker met huurbootjes die je hier in de omgeving kunt huren. In principe mag je in de gracht overal aanleggen maar enkele borden wijzen je erop dat je de privacy van iedereen mag respecteren en dus doe je dat niet. Bij Recreatiecentrum De Kluft ga ik naar binnen en leg aan bij een graskantje. Het is warm en ik ga in de pauzestand. De bemanning mag de rest doen.

22 & 23-07-2016 Ossenzijl

Ossenzijl, weerribben

De kabouters onderweg om de otter te bevrijden

Aangezien ik in ruste ben mag de bemanning de rest uitzoeken. En dat doen ze. Ze schrijven zich in voor het havengeld, ze bezoeken de vestiging van Staatsbosbeheer en nemen een pint op het terras. Ook lopen ze het kabouter pad af. Op zoek naar de otter die gevangen gehouden wordt door Kromsnavel. Zij lopen 2,2 km het paadje af, zien kikkers, vliegende objecten, waterlelies en dotterbloemen maar van Kromsnavel nog geen spoor. Bijna weer terug, vinden ze een spoor dat gevolgd wordt en jawel, de otter wordt bevrijd! Goed gedaan meiden. Tijd voor ontspanning en dus plonsen de meiskes in het warme Weerribbenwater en wordt er alsnog besloten om morgen een tocht te maken door de moerassen van de Weerribben die alleen met een fluisterboot gemaakt mag worden. En die boot heb ik geheel toevallig bij me.

Weerribben, Ossenzijl

Door de moerassen kan het spoken en er lopen kabouters

Er is de volgende dag een kans op een onweersklap en dus wordt ’s morgens de tocht door het beruchte moeras ondernomen. Hier kan het spoken en lopen de kabouters rond. De nauwe slootjes van voormalige turfafgravingen moeten overwonnen worden. Een tocht van 7 km. De deelnemers trekken kleding aan die hun lichaam bedekt want we komen in het land van de Knut en zijn neefjes. Je hoort ze niet, je ziet ze niet maar voelt ze des te beter en veroorzaakt bulten. De start gaat goed maar na twee kilometer begeeft de accu het. Dat wordt dus roeien met de riemen die je hebt. Floor, de optimist, gaat eerst, maar het valt haar toch wel wat tegen. We krijgen een lift van een ander maar helaas moeten we een stukje verderop afhaken omdat zij een andere kant op gaan. Dan maar weer roeien en hopen op een volgende lift en die krijgen we ook. En zo is er toch weer een nieuw Silver Lining avontuur geweest. Nog even wat zonnen en plonzen en een happie doen. Morgen weer op pad naar het volgende avontuur.