Westerhaven Medemblik tropez haven westfriese vaart

Op zoek naar Marie

Johan Frisokanaal

De schipper houdt altijd een oogje in het zeil

24-07-2016 Ossenzijl – Oude Jeltesloot

Halfacht al weer wakker. De bemanning maakt het dek schoon en vaarklaar. Er ligt nogal wat gras, muggen en uitwerpselen van allerlei soorten pluimage en de lijnen mogen klaarliggen. Dan vaar ik eerst naar het watertappunt en laten er zo’n 300 liter vers vocht inlopen. De reserve bemanning vermaakt zich bij de speeltuin en er worden verse broodjes ingeslagen. Volgens mij is iedereen er klaar voor en vertrekken we naar de eerste brug waar ik even mag wachten. Vandaag koers ik naar Friesland, richting Tjeukemeer. Ik passeer een sluis en een aantal bruggen. Ondanks het hoogseizoen is het nog redelijk rustig op het water. Natuurlijk drukker als elders maar er zijn nauwelijks wachttijden bij de sluis en bruggen. Voorbij het Tjeukemeer krijgen we een gast aan boord; Marie Krite, een leuke meid. Zij weet alle gratis plekjes en wijst ons de mooiste aan. Maar dat valt dan nog niet mee, de kleinste bootjes nemen de meeste plaats in en van aansluiten is nauwelijks sprake. Maar Marie weet hoe het werkt. Bij de Oude Jeltesloot langs het Johan Frisokanaal maant ze twee bootjes om op te schuiven en jawel er wordt naar haar geluisterd al is het zwijgzaam. Ik pas ertussen, mooi grasveld, in de luwte en zonnig. De reserve bemanning plonst vrijwel meteen in het water en komt er vrijwel niet meer uit. We worden getrakteerd op een voorstelling met dolfijnen. Na het eten nog even wat op de video zetten, slaapmutsje zoeken en dan naar bed. Morgen ga ik naar Stavoren op zoek naar een vrouwtje.

Stavoren

Het vermiste vrouwtje is gevonden

25-07-2016 Oude Jeltesloot – Stavoren

De gratis Marrekrite ligplek bestaat uit twee delen. Het eerste deel ben ik gisteren doorgevaren en daarna het kanaal overgestoken naar het tweede deel. Daar hebben we een plekje gevonden en ik wil gewoon doorvaren naar het kanaal. Maar dat gaat niet. Daar heeft de RWS een stokje voor gestoken. Of beter gezegd ze hebben paaltjes geslagen en dus mag ik draaien op een smal en ondiep stukje. Even het betere steekwerk laten zien en we zijn weer op pad. Op naar de Fluessen waar al druk gezeild wordt door leerlingen en pro’s. Het weer valt tegen, er staat een behoorlijk windje en bij de Galamadammen wordt het donker. Een gedeelte van de tocht staat Floor aan het roer, zij moet het immers ook leren. Dan verschijnt de sluis. Op het IJsselmeer staat een windje 4 á 5 en vanuit de sluis ga ik stuurboord uit op zoek naar het vrouwtje. In de Oude Haven tref ik een plekje aan dat voor mij gemaakt is en dus even de boeg naar buiten en aanmeren. De havenmeester helpt ons. Het verloren vrouwtje is terecht en heeft ons al binnen zien komen. Het weerzien is uiteraard hartelijk. Ik ga in de stand-by stand en de bemanning gaat lanterfanteren in de stad.
Bij de VVV krijgen zij een kaartje voor een goody bag, af te halen bij een aantal winkels. De reserve bemanning wil dat en dus gebeurt dat. Wij langs die winkels maar die zijn gesloten op maandag. Dat schiet niet op. Ank gaat naar de VVV, want die heeft ook de goody bag. En jawel eindelijk heeft de reserve bemanning de tas met dingen die zij graag willen hebben. Meer als de helft verdwijnt in het oud papier, ergens is dit toch een verkwisting van heb ik jou daar. Hoezo “Goody Bag”. Op naar het terras voor een ijsje met uitzicht op de mooiste boot en vrouwtje in Stavoren. In deze haven wordt gestapeld, dat wil zeggen dat bij grotere drukte de boten aan elkaar vastmaken. Zo ook vandaag, we krijgen een zeilboot naast ons en de aardige mensen lopen via ons voordek naar de wallenkant die aardig hoog is voor hun. Na het eten nog even een video kijken, de reserve bemanning in bed stoppen en de slaapmuts nemen. Morgen is er weer een dag!

Westerhaven Medemblik

Nog even met de missen door de haven!

26-07-2016 Stavoren – Medemblik

Het is te mooi om waar te zijn. Volgens de weerberichten blijft het droog en zonnig en neemt de wind af. Morgen wind uit de verkeerde hoek en bft 4 á 5. Dus het is nu of nooit. Net uit de haven staan er nog wat golven maar die zijn straks verdwenen als ik koers zet naar Medemblik. Nu nog onzichtbaar maar met een koers van 220 – 230 graden kom je aardig in de buurt en daarna zie je de grote windturbine waar je op af kan stevenen. Of je vaart op PC-Navigo, dat kan ook. Net buiten treffen we de veerboot uit Enkhuizen en ik hobbel vrolijk op en neer door zijn waterverplaatsing. De oversteek is zo’n twintig kilometer voor mij een kleine twee uur varen. Dat is goed te doen. De meiden vinden het prachtig en duiken na het hobbelen naar beneden om een kleurplaat af te maken. In Medemblik eerst de Kwikkelsbrug door en dan direct aan de kade vastmaken. Naast een terras, in de zon en voor de winkelstraat. Kan slechter!
De bemanning vertrekt naar de stad, even een stukje wandelen naar kasteel Radboud, de stoomtram en de winkelstraat. Weer terug nog even voor de laatste keer in de mini-Silver de haven rondvaren en dan is het etenstijd. Nog even de afwas en dan gaat de helft naar bed.

Overlekersluis Medemblik

De polder in!

27-07-2016 Medemblik – Kolhorn

Vandaag minder zon en meer wind. Dat is jammer. Ik steek van wal en tref de eerste van de drie sluizen voor vandaag. Het verval is een meter of drie. Je komt dan langs allerlei scheepsbouwers naar de volgende sluis. De sluismeesterin van de Overlekersluis laat je los op de Westfriesche Vaart. Ik vaar nu dwars door de Wieringermeer polder en dit brengt je onder andere langs Middenmeer. De omgeving is wat afwisselend en is ook afhankelijk van het seizoen. In het voorjaar bloembollen en nu vooral alle soorten kool. Heb je een lage boot dan mis je dit door de rietkragen, de bemanning staat bij mij wat hoger op het dek en heeft een ruim uitzicht. Vlak voor Kolhorn is de Westfriese sluis. Hier eindigt de Wieringermeer. Bij Kolhorn zoek ik een plek uit langs de graskant, er is stroom en water maar dat heb ik niet nodig. De regen klettert inmiddels weer als vanouds, ik voel me thuis. Sinds kort heeft de haven ook Wi-Fi en daar maakt de bemanning dankbaar gebruik van. Verder is het binnen vertoeven want buiten is het nat. Kolhorn, ooit een zeehaven met een rijke geschiedenis en nu een dorp waar je snel doorheen loopt. Maar toch leuk en ik zeg gewoon even doen.

Braaksluis Kolhorn

Na deze sluis weet je of je overal onderdoor kunt

28-07-2016 Kolhorn – Heerhugowaard

Nog even het dek opknappen. Ik zie bijna geen verschil met de graswal en mijn dek. En dus maar even lappen. Dan op weg. De vaste bruggen zijn circa 3,60 m. en hoger. Dat betekent dat mijn mast plat gaat maar de tent kan blijven staan. Bij de Braaksluis hangt trouwens een rood-witte balk, als je daar onderdoor kunt dan zijn alle bruggen hoog genoeg voor je. Mooi makkelijk dus. Van de tent hebben we de achterzijde verwijdert, dan staat iedereen wel droog maar het ventileert ook lekker. Het is zo’n 19 kilometer waterploegen en dus een twee uur varen alvorens we in Heerhugowaard arriveren. Uiteraard is er een bui tijdens het aanleggen, dat hoort erbij. Ik steek met de boeg de box in en later draai ik wel om. Er zit immers nog een mini Silver achter me en die mag eerst weg. Zo mijn taak zit erop, de rest is voor de vaargasten. De mini Silver gaat het water uit en wordt schoongemaakt, er worden broodjes gehaald en de diverse tassen van de reserve bemanning worden volgepropt. Straks worden zij opgehaald. Zij zijn dan toch bijna twee weken aan boord geweest zijn. Knap hoor! Wat de achter gebleven bemanning wel doet is even lekker stoofaal eten in het dorp Broek op Langedijk, dat is op loopafstand en dus niet te versmaden!

Recreatiehaven Broekhorn

Terug op het nest

29-07-2016 Heerhugowaard

De bemanning is lekker uitgerust van alle vermoeienissen van deze reis. En nu dus inpakken; de schipper breekt bijna zijn nek over de stroomkabel. Alles werkt nog als is het stopcontact wat losjes in de paal. Dat komt straks wel weer. Nu eerst Silver in orde maken en de spullen verzamelen die naar huis mogen. En dat is een kar vol beste mensen, wasgoed, kleding, pc met van alles. Bij elkaar een auto vol. Ergens rond de middag lukt het dan om de auto te starten en richting Hoorn te gaan en dat voelt toch gek aan. Straks start het gewone leven weer!