Private lakes possible

13-8 Lauenburg – Güster

Samen sluizen in Witzeeze

Wekker om half 8, broodjes ophalen en starten met koffie. Onze kleine jongen is vandaag jarig en wordt al 40. Niemand mag het weten maar we sms’en en bellen toch om Demko van het heuglijke feit op de hoogte te brengen. Marina Lauenburg heeft prima aanlegmogelijkheden maar verse broodjes de mevrouw niet aan. Wel kwam ze naar buiten om de grotere broer, een Linssen Grand Sturdy 47, Naasikaa’s Nathan II te helpen en te zwaaien. Hij eenmaal uit de haven konden ook wij weg en samen liggen we te wachten voor sluis Lauenburg. Door dit Elbe-Lübeck-Kanal (ELK) vaar je in konvooi door 7 sluizen en deze schipper wil vooral overal de eerste zijn.

Bij de sluis gooien we de kap al naar beneden want de zon begint al lekker te warmen. Achter ons komen nog 2 boten en dan mogen we de sluis in. Ondanks dat we dalvaart zijn stijgen we hier 4,75 m. Dat gaat snel en comfortabel. Eenmaal groen licht geeft die grote gas en verdwijnt bijna aan de horizon. Wij doen het rustig aan en houden ons aan de maximale snelheid van 10 km. Waarom? Op het ELK wordt behoorlijk op snelheid gecontroleerd. Ook de 2 boten die na ons komen blijven rond de 10 km varen al halen ze ons wel in. Prachtig maar wel zinloos want bij de volgende sluis zien we de Linssen al een tijdje liggen wachten totdat wij als laatste in de sluis komen. Dat is sluis Witzeeze die ons wederom 3,28 m. omhoog tilt.

Daar melden we de sluismeester dat we afhaken en ergens gaan overnachten. Dat overnachten gebeurt op een privé meer waar omheen een camping en jachthaven zit.  Het heet Freizeitwelt Güster en beschikt over bijna alles wat je als schipper nodig hebt. We zijn boot nr. 4 en meren af aan een speelplek en strand voor de jeugd met een groot opblaaskussen waar flink gebruik van gemaakt wordt. We pakken stroom van onze voorganger en maken een rondje op de camping. Ziet er zeker niet onaardig uit maar wij zouden er geen 3 weken willen staan. We eten wat bij het restaurant Seepavillon en dan is het rust. Ank vlijt zich neder op het voordek en probeert te lezen. Ik zorg dat de watertanks weer vollopen en merk dat de waterdruk afneemt naar gelang de tijd wat vordert. De kraan wordt vooral gebruikt om een flesje water te vullen, doen wij ook maar ons flesje is 220 liter. Ank maakt garnalen met mosselen met gebakken piepers en wat groente, daar is helegaar niks mis mee. En dan nu weer de PC aan om de foto’s en deze onzin voor jullie neer te krabbelen.

14-8 Güster – Lübeck

Zon en maan…mooie tijd

We staan op als anderen zich nog een keertje omdraaien. Binnen 3 kwartier maken we los en verlaten we de camping annex jachthaven van Güster. Toch wel bijzonder dat je als privépersoon een dergelijk merengebied kunt bezitten.  De zon komt op, de eerste stralen vangen wij op en die zijn welkom want de nacht was frisjes en vochtig. Aan de andere kant nemen we voor nu afscheid van de maan. De meertjes zijn keurig op diepte (tot ca. 2,00 á 2,50 m.) maar voorzien van nogal wat waterplantjes. Een aantal van die mooie plantjes zijn zich gaan nestelen in de aanzuig van het koelwatersysteem van de motor en Mr. Volvo vindt dat niet leuk.

Schleuße Donner

We stoppen even om te kijken of de wierpot ook vol zit maar die is leeg. We slaan achteruit, beetje hard en zacht en klaar is de reparatie. Mr. Volvo is gestopt met roken. Veel gezonder. We passeren de stad van Tijl (Mölln), wie kent hem niet. Hij leverde menigeen en streek. Op onze weg terug willen we hier eens kijken. Bij de eerste sluis moeten we wachten op een Poolse vrachtboot, jammer van het wachten maar…het geeft veel voordelen. Alle sluizen (5) gaan vandaag keurig open als wij komen aanvaren en dat scheelt heel veel tijd. En dus varen er nu achter de Poolse boot 4 Sportboote met een Linssen voorop. En zo hoort het ook.

Na de 5e sluis is het einde van het ELK en begint de Trave die dwars door Lübeck naar Travemünde stroomt. Daarvandaan kun je de Oostzee op. Bij de JH Lübecker Motorboot Club willen we vastmaken maar er is weinig plek. Per boot heb je palen aan de kant en 1 paal in het open water per boot. Het ziet er oud uit. Gelukkig worden we geholpen door 2 clubleden en gaat alles bijna goed. We tikken een oude schuit aan waar Gretchen het schouwspel zit te bekijken. Onze bullen raken hun bullen en dus geven we hun een zetje. Heinrich meldt zich niet al te behulpzaam en vriendelijk. Tja als we die boot echt geraakt hadden was die nu gezonken. We melden ons bij de Hafenmeister en krijgen een sleutel van de diverse deuren. Voor € 12,00 incl. stroom/per nacht een redelijke prijs. Overigens zijn Gretchen en Heinrich de enige die hier onvriendelijk zijn. Morgen gaan we de stad in maar dat lezen jullie later wellicht.