Tour de Bourgondie (2)

Vianen, dweilen, examen en de Waal

16-07-2015 van Vianen naar Tiel

Ank in gevecht met de koffie

Wat een welkome verrassing als we wakker worden rond half 8. De zon schijnt en ik zie de temperatuur lekker oplopen. Niks mis mee. Wind is even met vakantie en dat gevoel bekruipt ons nu ook. En dus dweilen we alras het dek droog en schoon, gaat de biminikap even in de pauzestand en willen we zo snel mogelijk op pad. Maar natuurlijk niet zonder een degelijke bak koffie.

Vandaag komt de waterpolitie examens afnemen van de landveldwachters op een jetski. Bedoeling is een bredere inzetbaarheid daar waar nodig. Suc6 mannen.

En zo verlaten we Vianen en sturen naar Wijk bij Duurstede waar we het Amsterdam Rijnkanaal weer oppakken om naar de Waal af te zakken. Op het water is het rustig. Bij de stuw van Hagestein moeten we even geduld hebben. De sluis is net omhoog en komt daarna voor ons alleen naar beneden. Dat was tijdens de aanmelding met de marifoon. Ondertussen verzamelen zich nog een paar

Tiel

bootjes waarbij 2 haantjes zitten. Jammer. Maar eerst het vrachtschip Gooimeer en daarna laten we een slepertje voorgaan  en ondertussen hebben wij de overige al klem gevaren. Niet met opzet maar zo dreef het nu eenmaal.

Alles bij elkaar duurt het schutten meer dan 1 uur en dat voor slechts 1,50 m. Het uitvaren gaat best goed en we vervolgen onze weg over de Lek naar Wijk bij Duurstede. Beetje stroom tegen maar voor de rest goed te doen voor een pleziervaarder. Bij Wijk bij Duurstede gaan we stuurboord uit het Amsterdam-Rijnkanaal op. Dat ligt er gladjes bij en er is geen schip te zien. Mooie rustig dobberen we met 11 km/u naar Tiel. De vaart die we tegenkwamen deed het rustig aan, behalve 1 overheidsvaartuig dat weer een behoorlijke hekgolf veroorzaakt. Die moeten vast aan de koffie.
Dan is Tiel in zicht en de Bernhardsluizen staan al op ons te wachten. Wat is die marifoon toch een mooi stuk gereedschap! We kunnen zo door en een paar honderd meter ligt de vluchthaven van Tiel die beheert wordt door WSV De Waal. Na het aanleggen verdwijnen we Tiel in voor een blik en wat inkopen.
Nog even eten en zeker wat drinken en dan maken we weer een slot aan deze prachtige vaardag.

Windkracht 4 tegen maar dat is niet alles.

17-07-2015 Van Tiel naar Veghel

De Waal

Op tijd weer de kleppen open om ons schuitje klaar te maken voor de Waal, Maas en de Zuid-Willemsvaart. Vannacht heeft het lekker gedonderd maar niet geregend. Ook hebben we een jarige aan boord, een 65+ wel te verstaan. Zingen doe ik maar niet maar de felicitaties zijn gemeend. Dan wordt het al weer snel 25 graden en dus tijd om te vertrekken naar de Waal met een stevig windje tegen. Zal wel lekker koppig water zijn. De koffie is klaar en dus starten Mr. Volvo. We gooien los en met de boegschroef houd ik de punt langszij. Geef een flinke dot gas achteruit zodat de Sturdy naar de baas gaat luisteren. We draaien keurig uit de box maar verspelen een bul.. Die moeten we even oppakken maar terug de box in is met deze wind geen optie.

We varen de boot om en maken aan de buitenkant vast. Nou ja vast, het touwtje dat vast zat is weer los en dus gaat de trukendoos even open. En ook dat lukt. Met de pikhaak kunnen we de bul niet pakken en dus gaat ons jarig jobje te water en vist dat blauwe ding uit het water.
Vaak zijn zij de eerste, nu wij.

Nu kunnen we echt van start. Het hobbelt inderdaad maar dat duurt slechts een uurtje, dan zijn we bij het Kanaal van St. Andries met de eerste sluis van vandaag. Na een uurtje wachttijd mogen we meeliften met een beroepsschipper. Eenmaal op de Maas waait het nog net zo hard maar het koppige water is verdwenen. Hier heerst op de wind na rust. Met stroom mee dobberen we naar het betrekkelijk nieuwe Maximakanaal. Met de beroepsvaart voorop dobberen we van sluis naar sluis die allemaal vlot worden bediend. Tot we bij Veghel komen, daar draaien we bakboord uit het centrum in, langs de melkfabriek en een veevoederfabrikant. Daar zit een luchtje aan. In de haven worden we leuk ontvangen. De plek is best leuk maar de geur en de herrie van de fabriek krijgt de overhand.

Nog even de Cobb in de fik steken en dan is het wel weer mooi geweest voor vandaag.

Franse toestanden in English Style in Brabant

 18-07-2015 Veghel – Someren-Eind

Kunst in Veghel

Rond de klok van negen ronkt Mr. Volvo om de haven van Veghel te verlaten. Even lijkt het er op dat de Sturdy er alleen vandoor wil maar daar komt ie op terug en even later mag ik ook aan boord. Eenmaal op de Zuid-Willemsvaart komen we eerst Sluis 4 Veghel tegen die lekker vlot ons weer een eindje dichter bij de zon brengt. Dan volgt de Erpse Brug, ook die gaat vlot omhoog en aangezien het vrij druk is op de weg geef ik al wat gas bij. Maar dat hier niet. Ik moet wachten op het groene licht. Tja wat elders op prijs gesteld wordt is hier de regelgeving strikt.

Bij de volgende sluis, nr. 5, moeten we wachten op een 2ebootje. Dat duurt een half uurtje en dan kunnen we door naar het volgende obstakel of kunstwerk. De Donksebrug staat 3,18 m. hoog en dus even de kap en mast er af dan kunnen we die wel hebben. Helaas de brug is gezakt van de doorvaart is slechts 1,00 m. En Fransman met een Engelse Canal boat sluit aan. En dat ons plannetje in duigen gooien. Wij hebben nog 4 sluizen te gaan, varen 10 á 11 km waar 12 km is toegestaan. De Fransen kunnen niet sneller dan 5 á 6 km en elke sluiswachter wacht op die trage Joepie. Uiteindelijk stranden we door  90 minuten oponthoud bij sluis 13.

Lekker vastmaken is er niet bij

We zijn net te laat en de sluiswachter wil echt naar huis. Welkom op de Zuid-Willemsvaart. Zie ons apart blogje  over onze ideeën.

Bij Sluis 13 zijn geen fijne plekken om je boot te stallen, maar gelukkig hebben we stalen meerpennen bij ons die we in de grond slaan om de Sturdy op z’n plekje te houden.  De Valkvlet met Henk & Ria uit Lelystad doen een paar meter verderop het zelfde kunstje. Na het eten worden we door hun uitgenodigd aan boord en worden we getrakteerd op een lekker wijntje. Dan blijkt dat de oma van Ria in ons huis heeft gewoond in de Veeringstraat in Zaandam.  Eind goed, al goed. Morgen zullen we om 9 uur aan de sluisdeur te kloppen!

Klop, klop wie is daar?

19-07-2015 Someren-Eind – Maasbracht

Passantenhaven Nederweert

Om kwart voor 9 roep ik de sluis op maar dat was toch te vroeg. Om 5 voor 9 wordt er wel gehoor gegeven en mogen we ons klaar maken om de sluis in te gaan. Maar eerst moet de brug nog even omhoog. Eenmaal in de sluis gaat het schutten samen met de Valkvlet van Henk & Ria vrij vlot en na 10 minuten varen we het laatste stukje van de Zuid-Willemsvaart op. We zijn bergvaart of opvaart en dat betekent dat we bij elke sluis een stukje geklommen zijn.

Op onze laatste ligplek hebben we veel last gehad van vliegende voorwerpen, nu we weer varen gaat het gelukkig wat beter. Bij Nederweert is een ligplaats voor 6 niet al te grote boten. Samen met de jachthaven in Veghel de enige plekken waar je je boot fatsoenlijk kunt afmeren. Bij de sluizen zijn veelal geen of te weinig bolders.
Sluis Panheel met de mooie Valkvlet

Na Nederweert kom je op het Kanaal Nederweert-Wessem dat naar de Maas voert. In dit kanaal zit 1 sluis, Panheel met voor Nederlandse begrippen een groot verval. Er zijn 2 kolken, een voor de beroepsmensen en een voor de plezierbootjes. De sluis heeft te weinig mogelijkheden voor de pleziervaart om vast te maken en tijdens het schutten je lijn te verhalen. Even opletten dus.

Wij gaan eerst de Prins Mauritshaven verkennen omdat we nog wat tijd over hebben. Veel lege plekken en dus voldoende mogelijkheden voor een lijntje. Dan even Plas Koeweide en de Grote Hegplas verkennen. Dit doen we omdat we later in de week het witte dorp Thorn willen bezoeken. Er zijn 4 aanlegplekken die vandaag bezet zijn. Er zijn wel wat ligplaatsen maar van daaruit kun je niet aan land. Goed om te weten dus.
Dan keren we via de Maas terug naar de Industriehaven waar de scheepswerf van Linssen staat. Plek zat en dus pikken een plaatsje en bekijken alle andere familieleden. Morgen gaan we ons bij de receptie melden en kunnen de mensen aan boord komen om een offerte voor de mast en een hekschroef te maken. Als dat klaar is gaan we in de buurt rondkijken, Roermond en Thorn bezoeken om vervolgens naar Maastricht af te zakken.

Meer lezen en weten over de Silver Lining?
Breng dan een bezoek aan onze site
www.msSilver-Lining.nl

 

Dit blog wordt samengesteld door Ron & Ank Tol, de eigenaren van de Silver Lining. Het blog mag je zo nu en dan lezen met een korrel zout nemen en gebruikt voorvallen rondom de Silver Lining. De tekst wordt op persoonlijke titel gepubliceerd en kan dus afwijken van de mening van alle anderen. Als je wilt reageren vinden we dat leuk via Silver-Lining@ziggo.nl. Als je onze tekst wilt kopiëren dan willen we dat graag even weten. Op jouw verzoek kunnen we ook een presentatie verzorgen; voor je clubleden op een koude winteravond bijvoorbeeld.
Wij varen een Linssen Classic Sturdy 35 AC uit 1991. Een dijk van een boot!